بسم الله الرحمن الرحيم

روس ها هر چند سفيدپوست هستند اما در تعامل با همسايگان خود اين واقعيت را به اثبات رسانده اند كه روسياهند.
تزارها با جنگ افروزي هاي مكرر بر اقوام مختلف قفقاز و آبخاز و قزاق و قرقيز و تركمن و تاجيك و ازبك و گرجي و حتي ايراني تاختند و تا سلطنتشان ادامه داشت اين تجاوزات هم ادامه داشت . با سقوط تزارها و استقرار حكومت كمونيستي در روسيه دوران جديدي از خون ريزي و ديكتاتوري آغاز شد و لنين و استالين به نام كارگران بي سابقه ترين تجاوزات را به حقوق انسان هاي مظلوم و محروم همجوار روسيه روا داشتند. سيبري به تبعيدگاه هركس كه حاضر به پذيرش مرام بي خدائي نبود شد و سوسياليسم بهانه اي شد براي استثمار مردان و زناني كه از تحولات جهان پيرامون خود بي خبر نگاهداشته مي شدند و مجبور بودند عليرغم كار شبانه روزي به پائين ترين سطح زندگي مادي قناعت كنند و از معنويت نيز بطور مطلق محروم باشند. در همان حال خروشچف به عنوان صدر هيات رئيسه اتحاد جماهير شوروي در كرملين كه گران ترين كاخ شرق بود زندگي مي كرد و برژنف بزرگترين كلكسيون اتومبيل هاي سواري جهان را براي خود فراهم مي ساخت و گورباچف در ويلاهاي ساحل كريمه به آب و هوا خوري مشغول بود. در جمهوري هائي كه تحت عنوان مجموعه شوروي پايه هاي اتحاد جماهير شوروي سوسياليستي را بردوش مي كشيدند علي اف و رحمان اف و محكم اف و اسلام كريم اف و چند اف ديگر عملگي سوسياليسم را برعهده داشتند اما مردم اين باصطلاح جمهوري ها نه از مشورت سهمي داشتند و نه از جمهوريت . روزها را در كارخانه ها و مزارع به شب مي رساندند و شب ها را در خانه هاي فقيرانه اي كه گرما و سرمايش را دستگاه هاي حرارت مركزي جمهوري هاي تامين مي كردند و خورد و خوراكش را رئيس حزب كمونيست محل و رديف راديوي يك موجش و شبكه انحصاري تلويزيونش را كرملين مشخص مي كرد به صبح مي رساندند و روز از نو و همان روزي بخور و نمير از نو...
پيدا بود كه چنين حكومتي دوام نخواهد آورد حتي اگر بر ارتش سرخ متكي باشد و به افغانستان لشكركشي كند و در خليج خوك ها با آمريكا بر سر حياط واشنگتن درگير شود. حكومت ها براي ماندن به مردم نياز دارند و بدون پشتوانه مردم حتي اگر بر زرادخانه اتمي هم تكيه كنند دوام نخواهند آورد. و چنين بود كه آمريكا با توسل به جنگ سرد كه ابزارش راديو بود و حماقت سردمداران مستبد و خودخواه و بي خبر كرملين توانست « اتحاد جماهير شوروي سوسياليستي » را با آن دبدبه و كوكبه اش فروپاشي كند و آدم دائم الخمري همچون يلتسين را به جاي صدر هيات رئيسه آن شير بي يال و دم و اشكم بنشاند.
واقعه فروپاشي شوروي اين حقيقت را نيز به اثبات رساند كه برخلاف نظر لنين و همفكران كمونيست او كه مي گفتند : « دين افيون توده هاست » دين مي تواند بزرگترين موتور حركت توده ها براي مقابله با حكومت هاي ظالم باشد. نقش عمده اي كه پيروزي انقلاب اسلامي ايران در بيداري مردم جمهورهاي شوروي داشت اين نكته را در تاريخ ثبت كرد. اين انقلاب به نام اسلام با شعار الله اكبر و به رهبري يك مرجع تقليد در مرزهاي جنوبي شوروي به پيروزي رسيد و به سلطه آمريكا و انگليس بر ايران پايان داد و به جهانيان ثابت كرد كه اسلام دين مبارزه و جهاد و انقلاب و ايستادن در برابر ظلم است .
روس ها هرچند بعد از فروپاشي مدتي طول كشيد تا تعادل خود را كه در اثر شوك فروپاشي شوروي و جدا شدن جمهوري ها از دست داده بودند به دست آورند اما بسيار زود به خوي و خصلت اسلاف خود كه غيرقابل اعتماد بودن است روي آوردند. با قطع نظر از رفتار غيرمنطقي روس ها با ساير همسايگان رفتار آنها با ايران اين واقعيت را به روشني نشان داد كه روس ها امروز بعد از دوران شوروي با روس هاي دوران شوروي و دوران قبل از شوروي يعني تزارها هيچ تفاوتي ندارند.
بازي هائي كه روس ها بر سر نيروگاه اتمي بوشهر در آوردند يك نمونه روشن است . از سال 1385 تا به حال هر روز وعده افتتاح چند ماه ديگر اين نيروگاه را شنيده ايم و هر بار به بهانه اي مجبور شديم باز هم صبر كنيم و هم اكنون نيز بعد از سفر اخير وزير انرژي اتمي روسيه به تهران هنوز نميدانيم اين نيروگاه چه وقت افتتاح خواهد شد!
نمونه ديگر بازي رسوائي است كه در موضوع فعاليت هاي هسته اي ايران از روس ها مشاهده مي شود. آنها مثل هميشه مثل زمان تزارها و مثل دوران شوروي به دنبال امتياز گرفتن و تجاوز به حقوق همسايگان هستند. روس ها در سالهاي اخير بارها از ما امتياز گرفتند تا آمريكا را به امتياز دادن به روسيه تشويق كنند و سپس به آمريكا امتياز دادند تا ما را به امتياز دادن هاي بعدي وادار كنند. آنها عليرغم وعده هائي كه داده بودند در شوراي حكام آژانس به قطعنامه ضد ايراني راي دادند و حالا درحال مقدمه چيني براي تصويب قطعنامه چهارم ضد ايراني در شوراي امنيت سازمان ملل هستند.
از روس ها با آن سابقه سياه تزاري و استاليني انتظاري بيش از اين نيست . اين ما هستيم كه بايد از اين وقايع عبرت بگيريم و به همسايه روسياهي كه هرگز قابل اعتماد نبوده اعتماد نكنيم . در جنگ تحميلي هم شاهد حمايت هاي بي چون و چراي مسكو از صدام بوديم و قبل و بعد از جنگ تحميلي نيز پرونده سياه روس ها پيش روي ما گشوده است . با اينحال چرا دستگاه ديپلماسي ما با درايت و تدبيري قابل قبول با اين همسايه روسياه مواجه نمي شود تمهيداتي كه قدرت هاي سلطه گر براي قطعنامه چهارم انديشيده اند بار منفي آنرا سنگين مي كند. چنين اقداماتي را نبايد كوچك و كم اهميت بدانيم . با بهره گيري از تجربيات گذشته مي توان تدابير مفيدي براي مقابله با اين توطئه ها انديشيد و به اجرا در آورد

سرمقاله جمهوري اسلامي